Doorgaan naar hoofdcontent

Stel evidenties in vraag! - Evelien Krijn

Deze mooie, maar vooral wijze woorden komen van Ludo Heylen, directeur van CEGO. Ze zijn toepasbaar in veel verschillende situaties, zowel in je dagelijkse routines als op relationeel of werkvlak… Mijn werkvlak is onderwijs, specifiek kleuteronderwijs. Wat zijn er veel evidenties! Gewoontes waarbij we niet meer stilstaan, waarbij we ons niet meer afvragen waarom we ze doen.
Waarom doen we wat we doen?
Waarom doe je op school de dingen die je doet? Doe je ze omdat het de gewoonte is? Is het een traditie? Doe je bepaalde dingen omdat je collega’s het zo doen, omdat het altijd al zo geweest is? We beseffen het niet altijd... dat we dingen op automatische piloot doen, zonder er nog verder over na te denken. Als je evidenties in vraag gaat stellen, dan is de waarom-vraag ontzettend belangrijk! Waarom doen we wat we doen? Wat willen we ermee bereiken? Wat is de meerwaarde?


Denkproces
In de rij staan bij het belsignaal, een keuzesysteem met beperkingen, het klassikaal onthaal, werkjes aan de muur, een poppenhoek enkel open in de namiddag, werkblaadjes, kleutertoetsen, een klassikaal fruitmoment, productgerichte knutselwerken… Het zijn allemaal voorbeelden van mogelijke evidenties die in vraag gesteld kunnen worden. Samen met collega’s deze onderwerpen bespreekbaar maken, van elkaar horen hoe je er tegenover staat, je als team afvragen wat het de kleuters bijbrengt… is een heel waardevol proces. Je gaat terug naar de kern! De evidentie, de gewoonte wordt herbekeken en opnieuw overdacht. Als het waarom weer duidelijk is, kan je overgaan tot het wijzigen van de gewoonte óf zelfs het afschaffen ervan. Alles is oké, als je het maar bekeken hebt met een kritische bril, eventueel gestaafd door onderzoek in functie van de ontwikkeling van de kleuters en niet uit gemakzucht of uit eigenbelang van de leerkracht.
Nieuwe energie
Het doen zonder denken, het handelen op automatische piloot maakt dat we onszelf op dat vlak niet meer uitdagen. Het doorbreken van die patronen zorgt vaak voor een prikkeling van de geest. Het geeft nieuwe energie om anders tegen situaties aan te kijken, om er alternatieven voor te bedenken, om er creatief mee om te gaan. Nieuwe ideeën worden misschien aangewakkerd  binnen het proces van het in vraag stellen van evidenties. 
In deze vreemde tijden lijkt het me belangrijker dan ooit om stil te staan bij al die evidenties. Laten we deze periode aangrijpen om goed na te denken wat we willen blijven doen en wat we willen veranderen.
Het zou zo maar even kunnen dat het smaakt naar meer en dat jullie opeens op de trein van de vernieuwing zijn gestapt, maar dan volledig uit eigen beweging en vanuit het eigen denkproces!
Evelien

Reacties

Populaire posts van deze blog

Over minder of net meer welbevinden? - Ludo Heylen

De onderzoeken van TIMMS (een internationaal vergelijkend onderzoek naar leerlingenprestaties in wiskunde en wetenschappen, afgenomen in 2019) zijn gepubliceerd en zorgen voor heel wat onrust. Door de blijvende dalende trend in de resultaten voor zowel wiskunde als wetenschappen dreigt Vlaanderen zijn positie in de topgroep verloren te zien gaan [1] . Bij begrijpend lezen was dat ook al zo (Pisa 2018) [2] .  En dus gaat het hele onderwijslandschap op de schop. Net als twee jaren geleden wordt in allerlei media – vaak door dezelfde auteurs - een beschuldigende vinger opgestoken naar het feit dat Vlaanderen te veel zou bezig zijn met welbevinden, met het prettig maken van de lessen en niet met de essentie van het onderwijsverhaal. Koen Daniëls (NVA) zei onlangs op de radio dat er te veel was ingezet op welbevinden en dat de slinger is doorgeslagen. Maar gaat het wel om een of-of-discussie? Is het niet én-én? Hebben we het welbevinden niet nodig om goede leerresultaten te kunnen nastreven

Zones van nabijheid in de kleuterklas - Marieke Holvoet

  Mamadou en Ole knikken als koorknaapjes. De juf vroeg of ze samen naar het gebouw van de lagere school de ballen kunnen gaan ophalen. Natuurlijk kan de juf wachten tot ze in de speeltijd zelf de ballen op gaat halen bij haar collega maar kinderen willen sommige taakjes maar al te graag van je overnemen. Wie voelt zich niet graag zelfstandig, nuttig en onafhankelijk? Twijfel Er kunnen terecht twijfels geformuleerd worden bij deze aanpak. Kan dit wel? Mag dit? Deze Kinderen staan met blinkende ogen voor je als voorbeeldige partners maar wat als er iets fout gaat. Zullen ze de weg vinden naar de lagere afdeling? Zullen ze terugkeren of in de toiletten blijven spelen? Zullen ze onderweg een willekeurige boekentas openmaken of tikken op gesloten deuren? Misschien ontstaat er onderweg wel ruzie die ontspoort. In elk geval verwacht je dat deze twee rakkers zich heel verantwoordelijk gaan gedragen en dat ze kunnen weerstaan aan al de verleidelijke uitdagingen tijdens deze opdracht. Alf

Kus de talenten wakker! (deel 3) - Laura Van de Voorde & Bart Declercq

Het start in de voorschoolse opvang Over welke talenten praten we? Talentenkiemen of talent-in-wording Een talent is een kiem, een groeipotentieel, waarin heel wat mogelijkheden vervat zitten die – mits veel motivatie en stimulansen – kansen bevatten om uit te groeien tot een bijzonder iets (…). We verleggen het accent hier van ‘iets al goed kunnen’ naar ‘het vooruit willen’. Elk kind heeft immers een enorm groeipotentieel. Via observatie vinden we heel wat waar eenkind in wil en kan groeien (Aerden, 2010).   Marie (24 maanden) kiest een boek uit de kast. Ze gaat hiermee op de stoel van de begeleider zitten. Enthousiast imiteert ze het voorleesmoment. Jules (20 maanden) komt er nieuwsgierig bij zitten. Marie vertelt wat er op de kaft staat. Ze toont de cover aan Jules, slaat het blad om en gaat verder. Tijdens het voorlezen stelt ze vragen aan Jules. Ze gebruikt intonatie en haar mimiek toont dat het verhaal op een gegeven moment best spannend is. Marie geniet duidelijk van w