Doorgaan naar hoofdcontent

Kampioen! Zo mag je jezelf noemen – Marieke Holvoet


Weken thuis, weken je gehele klaswerking herwerken, steeds maar bijsturen en aanpassen volgens de laatste richtlijnen …  En intussen wikken en wegen, kauwen en herkauwen… Op zo’n momenten  kan  twijfel al eens opduiken en wil je de handdoek misschien in de ring gooien. 
Wil ik dit nog wel? Waarom doe ik deze job? Wat is de bedoeling ervan? Tijd, wellicht, om even stil te staan bij jouw werk. Is wat je doet nog steeds een mix van passie, missie, roeping en een beroep?

Of twijfel je? 
Schema 5 minuten leiding geven - Onderwijs maak je samen
Dat de wereld jou nodig heeft, is duidelijk. Lees het nieuws maar eens. Je wordt ervoor betaald, althans, dat hoop ik wel. Je bent er ongetwijfeld ook goed in, al merk ik dat je het zelf nog altijd niet helemaal gelooft. Je houdt ervan… ik hoor het je vragen: ‘hou ik er nog van? Wil ik nog terug naar de klas?’

Tijdens de voorbije periode werd veel van jou verwacht… jouw motivatie en ambitie werden uitgeperst om het onderste uit de kan te halen want de verwachtingen lagen hoog. Jij bleef de leerkracht die je leerlingen ondanks de moeilijke omstandigheden omhoog zou tillen en klaar zou krijgen voor de volgende stap in hun ontwikkeling terwijl je het minimum aan contact had met hen.
De spreidstand tussen hoe je je leerlingen wil begeleiden en hoe je dit uiteindelijk kon vormgeven werd groter. 

Dat is lastig want we werden allemaal geraakt in onze autonomie op vlak van hoe we onze leerlingen wilden begeleiden. Het aantal didactische werkvormen werd op slag tot een minimum herleid. De dagelijkse rondes richtlijnen van zowel de veiligheidsraad als van het ministerie als van de eigen school volgden elkaar in sneltempo op waardoor je ongetwijfeld moest inboeten in je persoonlijke of collegiale morele keuzes. Het had soms wat weg van boksrondes waarbij je keer op keer in de touwen opdoffers incasseerde. Gelukkig zijn leraren een heel speciaal ras, dat kruipt waar het niet kan gaan en ontsproten er uit deze beperking heel wat nieuwe, creatieve ideeën. Weliswaar met de onvermijdelijke energie-investering.

Vanuit je kot werd ook de verbondenheid op de proef gesteld. Contact met onze leerlingen was regelmatig geen evidentie. Een nieuwe, goed gemikte rechtse. We werden hiervoor plots heel afhankelijk van de voorraad laptops op school die we konden verdelen en internetverbindingen en online platformen. Maar leerkrachten hielden hun naam alweer hoog door ook hier uitdagingen in te zien en deze te counteren met creatieve oplossingen.

13 maart bleek algauw de start van een boksmatch zonder handschoenen… zonder coach… Corona deelde klappen uit en allemaal moesten we naar adem happen. We konden plots niet zo sterk meer terugvallen op de bakken ervaring van voorbije jaren. In een knip waren we weer ‘groentjes’ om de preteaching en het afstandsonderwijs uit de grond te stampen en in goede banen te leiden. In één knip was ons competentiegevoel weg. Maar leraren zouden geen leraren zijn als ze ook hier hun tanden niet inzetten. Meet, zoom, kahoot, teams, … algauw vonden we ook hier onze weg in. In een sneltempo weliswaar.

Als je weet dat autonomie, verbondenheid en competentiegevoel heel bepalend zijn voor motivatie… ja, dan is het niet vreemd dat je twijfelt of je hier verder wil mee gaan. Nu je op al die vlakken serieus wat moest incasseren.

Vergeet echter niet dat je er uiteindelijk weer staat… sterker dan voordien, met meer kennis en meer vaardigheden. Uitgerust met waardering van al die ouders die dolgelukkig zijn dat hun jengelende kleuter weer bij de leerkracht kan gaan experimenteren, hun hyperactieve schoolkind zich op school kan uitleven of hun puber eindelijk een schermloze schooldag tegemoet kan gaan.
Dus twijfel… begrijpelijk. De spelregels werden telkens veranderd en je investeerde tonnen energie om steeds weer klaar te staan voor de volgende ronde. Intussen heb je echter zoveel troeven in handen die je in een sneltempo hebt verworven. Kampioen, zo mag je je noemen.

Marieke

Bronnen:
Dehandschutter, J. (2017). Zó blijf je een sterke leerkracht. Leuven, België: Acco.
Kelchtermans, G. (2012). DE LERAAR ALS (ON)EIGENTIJDSE PROFESSIONAL Reflecties over de “moderne professionaliteit” van leerkrachten. in opdracht van de Nederlandse Onderwijsraad, 1–28. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoera, mijn kind verveelt zich! - Els Menu & Greet Herssens

We worden vandaag overstelpt met honderden leuke ideeën waarmee je je kinderen aan het spelen kan zetten. Langs verschillende kanalen worden kinderen dagelijks uitgedaagd om een filmpje te maken, een spel te spelen, een opdracht te vervullen, … kortom zich zinvol bezig te houden. Zolang ze zich maar niet vervelen. Maar het ‘spannende’ van het sluiten van de scholen is er stilaan afgeraakt, het enthousiasme voor als deze uitdagingen raakt bekoeld.  

Als kinderen het gevoel hebben dat ze zich vervelen grijpen ze heel snel naar hun gsm, hun tablet, de computer of nestelen ze zich voor de televisie. Een andere optie is zeuren: ‘ik verveel mij…’, en vervolgens hopen dat iemand anders met een voorstel aankomt. Het is eigenlijk helemaal niet zo vreemd dat onze kinderen zich in deze coronatijd vervelen. Velen van hen hebben het hele jaar door een drukke agenda die dag in dag uit volgeboekt staat. Op school krijgen ze de ene taak na de andere en alle vrije tijd wordt ingenomen door sport, hobby…

Thuis met kleuters in tijden van Corona - Evelien Krijn

Het hele land ligt plat ten gevolge van het coronavirus. De maatregelen zijn ongezien: alles is dicht, scholen bieden enkel noodopvang, ouders werken waar mogelijk van thuis. En zo zitten we opeens drie weken voor de paasvakantie allemaal samen thuis!

Geen extra vakantie, zoveel is duidelijk! Werkbundels werden uitgedeeld, mails met opdrachten verstuurd, onlineplatformen worden ingezet… Maar wat nu met onze kleuters?

Structuur bieden
In de kleuterklas heeft een dag een duidelijke opbouw en een duidelijke structuur. Deze wordt visueel gemaakt aan de hand van een daglijn, zodat kleuters vat krijgen op de dagstructuur. Ook thuis is het zinvol om de dag te structuren en visueel te maken. Vele ideetjes kan je online vinden via Google of Pinterest.
In dit artikel van UCLLkrijg je het advies om de tijd op te splitsen in alleen-tijd en samen-tijd. Wat houdt dat nu precies in?




Alleen-tijd Hoe lang de alleen-tijd kan duren hangt af van je kleuter. Dan gaat het niet alleen om de leeftijd, maar ook h…

Paniek! - Marieke Holvoet

Paniek! Mijn derde kleuter moet volgend jaar naar het eerste leerjaar. “Mijn dochter gaat volgend jaar naar het eerste leerjaar en daar zal ze niet klaar voor zijn!” Vanop 2 meter afstand hoor ik de wanhoopskreet van mijn vriendin aan. Ze schat haar ouderschapskwaliteiten heel laag in want de juf gaf reeds opdrachten mee die zij, als niet-perfecte moeder (wie is dat wel?), mooi maar vol schuldgevoel aan de kant heeft geschoven. “Ik kan het niet opbrengen…ik ben al blij als ik eens zelf kook en geen kant-en-klare maaltijd bestel.” De suggesties van de juf om letterkoekjes te bakken, samen paardjesspel te spelen en de letters uit de krant te knippen, werden voor dochterlief heimelijk verzwegen. 



Veel ouders zitten in hetzelfde schuitje. En ja, hun kind maakt volgend jaar de stap naar het eerste leerjaar. “Op school leren ze zo veel.” Klopt! Maar de school is er nu even niet. Een andere context vraagt andere manieren van leren.  De schrik slaat zowel ouders als leerkrachten uit de derde kle…