Doorgaan naar hoofdcontent

Het spelbord. Blijf trouw aan je visie! - Marieke Holvoet

 

Nieuwe spelregels       

Terwijl we de handgel rijkelijk laten vloeien en de afstand goed bewaren,  zijn er dit schooljaar veel nieuwe spelregels van kracht: mondmaskers in het secundair, in de lagere school mag samenspelen op de speelplaats, streven naar een minimum aan thuisonderwijs, … Maar we kunnen weer naar school! We kunnen nieuwe kinderen en leerlingen ontmoeten! We kunnen met hernieuwde energie een nieuwe groep verwelkomen. Het is een moment om jezelf opnieuw te laten kennen en je werking met een nieuwe groep  te upgraden.


Pionnen herschikt

Maar ook intern werden de pionnen herschikt. Nieuwe collega’s doen hun intrede, dezelfde mensen palmen  andere posities in, aangepaste samenwerkingen, … Nu de pionnen anders staan is het opnieuw wennen en zoeken naar een evenwicht tijdens het opstarten, eerste bijeenkomsten van werkgroepjes, contacten leggen en doelen bepalen …

Tuckman benoemt de 4 stadia van groepsvorming: forming, storming, norming en performing. Bij een nieuwe start ga je eerst verkennen welk vlees je in de kuip hebt, aftasten wat de bedoelingen zijn (forming). Je gaat samen een glas drinken op het nieuwe jaar, een eerste overleg,… waarop meestal een meer turbulente fase (storming) volgt. Doorheen meningsverschillen en kleine conflictjen zoekt iedereen opnieuw zijn positie. Discussies om wie welke inhoud zal brengen, hoe het lokaal wordt ingericht, wie welke taak op zich zal nemen, … om dan tot rust te komen in de norming fase (met duidelijkheid over rollen, verwachtingen en verantwoordelijkheden) waardoor er opnieuw doelgerichter  en vlotter kan samengewerkt worden (performing).

Er is een grote dynamiek van zoeken, schuiven en aftasten met collega’s  en intussen loopt het runnen en begeleiden van je klas lekker door… waar  je leerlingen hetzelfde spel van forming tot performing ziet spelen. 



Verschuivingen

Door het schooljaar te starten met deze nieuwe beginsituatie kunnen ook op structureel vlak nieuwe noden en verwachtingen aan de oppervlakte komen. Wanneer bij monopoly straten, huizen en hotels op het spelbord verschijnen transformeert de speler in grootgrondbezitter, schuldeiser of rentenier. Zo merk je in scholen bij een nieuwe start soms leerkrachten die meer inspraak willen, een directie die een duidelijkere afbakening van taken nastreeft of ouders die meer informatie vragen, …

Organisaties zijn niet massief. Ze zijn onderhevig aan de tijdsgeest, aan de mensen die er actief in zijn en aan de opportuniteiten die zich aanbieden. Frederic Laloux omschrijft in zijn boek Reïnventing organisations hoe het veranderend wereldbeeld de structuur binnen organisaties beïnvloedt. Scholen beweren vaak dat ze niet meestappen in dezelfde tendensen waar privéorganisaties onderhevig aan zijn maar beïnvloed wordt de school zeker ook. De school is namelijk geen eilandje op zichzelf, die speelt het grotere spel van de samenleving netjes mee. Eindtermen bereiken, openbare doorlichtingsverslagen, uitpakken met nieuwe technologieën, hogere onkosten omwille van corona, …


De dobbelsteen blijft rollen

Situaties blijven veranderen en de spelers gebruiken hun troeven. Maak er als school je eigen spel van. Blijf niet vast zitten in een vorm maar laat je missie en je doel bepalen welke straten, huizen of hotels je zal aankopen. Keer terug naar je kern wanneer je speerpunten of afspraken vastlegt.

Je kan flexibel omgaan met de vorm, maar blijft altijd trouw aan je missie en visie! Hierbij zal je ongetwijfeld enkele keren passeren  langs ‘start’… back to basics… maar veel kans dat dit uiteindelijk een bonus zal opleveren.

 

Bron:

Laloux, F. (2019). Reïnventing Organisations (7de editie). Tielt, België: LannooCampus.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoera, mijn kind verveelt zich! - Els Menu & Greet Herssens

We worden vandaag overstelpt met honderden leuke ideeën waarmee je je kinderen aan het spelen kan zetten. Langs verschillende kanalen worden kinderen dagelijks uitgedaagd om een filmpje te maken, een spel te spelen, een opdracht te vervullen, … kortom zich zinvol bezig te houden. Zolang ze zich maar niet vervelen. Maar het ‘spannende’ van het sluiten van de scholen is er stilaan afgeraakt, het enthousiasme voor als deze uitdagingen raakt bekoeld.  

Als kinderen het gevoel hebben dat ze zich vervelen grijpen ze heel snel naar hun gsm, hun tablet, de computer of nestelen ze zich voor de televisie. Een andere optie is zeuren: ‘ik verveel mij…’, en vervolgens hopen dat iemand anders met een voorstel aankomt. Het is eigenlijk helemaal niet zo vreemd dat onze kinderen zich in deze coronatijd vervelen. Velen van hen hebben het hele jaar door een drukke agenda die dag in dag uit volgeboekt staat. Op school krijgen ze de ene taak na de andere en alle vrije tijd wordt ingenomen door sport, hobby…

Thuis met kleuters in tijden van Corona - Evelien Krijn

Het hele land ligt plat ten gevolge van het coronavirus. De maatregelen zijn ongezien: alles is dicht, scholen bieden enkel noodopvang, ouders werken waar mogelijk van thuis. En zo zitten we opeens drie weken voor de paasvakantie allemaal samen thuis!

Geen extra vakantie, zoveel is duidelijk! Werkbundels werden uitgedeeld, mails met opdrachten verstuurd, onlineplatformen worden ingezet… Maar wat nu met onze kleuters?

Structuur bieden
In de kleuterklas heeft een dag een duidelijke opbouw en een duidelijke structuur. Deze wordt visueel gemaakt aan de hand van een daglijn, zodat kleuters vat krijgen op de dagstructuur. Ook thuis is het zinvol om de dag te structuren en visueel te maken. Vele ideetjes kan je online vinden via Google of Pinterest.
In dit artikel van UCLLkrijg je het advies om de tijd op te splitsen in alleen-tijd en samen-tijd. Wat houdt dat nu precies in?




Alleen-tijd Hoe lang de alleen-tijd kan duren hangt af van je kleuter. Dan gaat het niet alleen om de leeftijd, maar ook h…

Paniek! - Marieke Holvoet

Paniek! Mijn derde kleuter moet volgend jaar naar het eerste leerjaar. “Mijn dochter gaat volgend jaar naar het eerste leerjaar en daar zal ze niet klaar voor zijn!” Vanop 2 meter afstand hoor ik de wanhoopskreet van mijn vriendin aan. Ze schat haar ouderschapskwaliteiten heel laag in want de juf gaf reeds opdrachten mee die zij, als niet-perfecte moeder (wie is dat wel?), mooi maar vol schuldgevoel aan de kant heeft geschoven. “Ik kan het niet opbrengen…ik ben al blij als ik eens zelf kook en geen kant-en-klare maaltijd bestel.” De suggesties van de juf om letterkoekjes te bakken, samen paardjesspel te spelen en de letters uit de krant te knippen, werden voor dochterlief heimelijk verzwegen. 



Veel ouders zitten in hetzelfde schuitje. En ja, hun kind maakt volgend jaar de stap naar het eerste leerjaar. “Op school leren ze zo veel.” Klopt! Maar de school is er nu even niet. Een andere context vraagt andere manieren van leren.  De schrik slaat zowel ouders als leerkrachten uit de derde kle…