Doorgaan naar hoofdcontent

Het spelbord. Blijf trouw aan je visie! - Marieke Holvoet

 

Nieuwe spelregels       

Terwijl we de handgel rijkelijk laten vloeien en de afstand goed bewaren,  zijn er dit schooljaar veel nieuwe spelregels van kracht: mondmaskers in het secundair, in de lagere school mag samenspelen op de speelplaats, streven naar een minimum aan thuisonderwijs, … Maar we kunnen weer naar school! We kunnen nieuwe kinderen en leerlingen ontmoeten! We kunnen met hernieuwde energie een nieuwe groep verwelkomen. Het is een moment om jezelf opnieuw te laten kennen en je werking met een nieuwe groep  te upgraden.


Pionnen herschikt

Maar ook intern werden de pionnen herschikt. Nieuwe collega’s doen hun intrede, dezelfde mensen palmen  andere posities in, aangepaste samenwerkingen, … Nu de pionnen anders staan is het opnieuw wennen en zoeken naar een evenwicht tijdens het opstarten, eerste bijeenkomsten van werkgroepjes, contacten leggen en doelen bepalen …

Tuckman benoemt de 4 stadia van groepsvorming: forming, storming, norming en performing. Bij een nieuwe start ga je eerst verkennen welk vlees je in de kuip hebt, aftasten wat de bedoelingen zijn (forming). Je gaat samen een glas drinken op het nieuwe jaar, een eerste overleg,… waarop meestal een meer turbulente fase (storming) volgt. Doorheen meningsverschillen en kleine conflictjen zoekt iedereen opnieuw zijn positie. Discussies om wie welke inhoud zal brengen, hoe het lokaal wordt ingericht, wie welke taak op zich zal nemen, … om dan tot rust te komen in de norming fase (met duidelijkheid over rollen, verwachtingen en verantwoordelijkheden) waardoor er opnieuw doelgerichter  en vlotter kan samengewerkt worden (performing).

Er is een grote dynamiek van zoeken, schuiven en aftasten met collega’s  en intussen loopt het runnen en begeleiden van je klas lekker door… waar  je leerlingen hetzelfde spel van forming tot performing ziet spelen. 



Verschuivingen

Door het schooljaar te starten met deze nieuwe beginsituatie kunnen ook op structureel vlak nieuwe noden en verwachtingen aan de oppervlakte komen. Wanneer bij monopoly straten, huizen en hotels op het spelbord verschijnen transformeert de speler in grootgrondbezitter, schuldeiser of rentenier. Zo merk je in scholen bij een nieuwe start soms leerkrachten die meer inspraak willen, een directie die een duidelijkere afbakening van taken nastreeft of ouders die meer informatie vragen, …

Organisaties zijn niet massief. Ze zijn onderhevig aan de tijdsgeest, aan de mensen die er actief in zijn en aan de opportuniteiten die zich aanbieden. Frederic Laloux omschrijft in zijn boek Reïnventing organisations hoe het veranderend wereldbeeld de structuur binnen organisaties beïnvloedt. Scholen beweren vaak dat ze niet meestappen in dezelfde tendensen waar privéorganisaties onderhevig aan zijn maar beïnvloed wordt de school zeker ook. De school is namelijk geen eilandje op zichzelf, die speelt het grotere spel van de samenleving netjes mee. Eindtermen bereiken, openbare doorlichtingsverslagen, uitpakken met nieuwe technologieën, hogere onkosten omwille van corona, …


De dobbelsteen blijft rollen

Situaties blijven veranderen en de spelers gebruiken hun troeven. Maak er als school je eigen spel van. Blijf niet vast zitten in een vorm maar laat je missie en je doel bepalen welke straten, huizen of hotels je zal aankopen. Keer terug naar je kern wanneer je speerpunten of afspraken vastlegt.

Je kan flexibel omgaan met de vorm, maar blijft altijd trouw aan je missie en visie! Hierbij zal je ongetwijfeld enkele keren passeren  langs ‘start’… back to basics… maar veel kans dat dit uiteindelijk een bonus zal opleveren.

 

Bron:

Laloux, F. (2019). Reïnventing Organisations (7de editie). Tielt, België: LannooCampus.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Paniek! - Marieke Holvoet

Paniek! Mijn derde kleuter moet volgend jaar naar het eerste leerjaar. “Mijn dochter gaat volgend jaar naar het eerste leerjaar en daar zal ze niet klaar voor zijn!” Vanop 2 meter afstand hoor ik de wanhoopskreet van mijn vriendin aan. Ze schat haar ouderschapskwaliteiten heel laag in want de juf gaf reeds opdrachten mee die zij, als niet-perfecte moeder (wie is dat wel?), mooi maar vol schuldgevoel aan de kant heeft geschoven. “Ik kan het niet opbrengen…ik ben al blij als ik eens zelf kook en geen kant-en-klare maaltijd bestel.” De suggesties van de juf om letterkoekjes te bakken, samen paardjesspel te spelen en de letters uit de krant te knippen, werden voor dochterlief heimelijk verzwegen.  Veel ouders zitten in hetzelfde schuitje. En ja, hun kind maakt volgend jaar de stap naar het eerste leerjaar. “Op school leren ze zo veel.” Klopt! Maar de school is er nu even niet. Een andere context vraagt andere manieren van leren.  De schrik slaat zowel ouders als leerkrachten ui

Terug naar de opvang na corona? Da's even wennen! - Laura Van de Voorde

Hoe je de verbondenheid tussen de kinderen en de opvang kan behouden...  Vroeg of laat loopt de coronacrisis op zijn einde en komen al de kinderen terug naar de opvang. Verschillende kinderen zijn natuurlijk al een hele periode niet in de kinderopvang geweest en ook voor de medewerkers zal het weer aanpassen zijn. We zullen dus misschien niet bij ieder kind van een ‘blij weerzien’ kunnen spreken. Het is dan ook belangrijk dat kinderen tijdens hun afwezigheid de ‘feeling’ met de opvang niet volledig verliezen. Maar daarnaast zal er ook opnieuw aandacht moeten zijn voor het ‘wenproces’.  Voor de kinderen die momenteel niet naar de opvang komen, is het belangrijk dat ze op de ene of andere manier toch verbonden blijven met de opvang. Dit kan het opnieuw starten na een langere afwezigheid vergemakkelijken. Maar hoe doe je dit dan? Hieronder zet ik alvast enkele tips op een rijtje.  Nodig de ouders uit voor een ‘raam bezoekje’  Ouders die in de buurt wonen, kunnen eens kom

Mama, waarom gaan we vijf dagen naar school?! - Nele Van Oosten

Waarvan ik droom, stiekem... en nu iets minder stiekem aangezien ik het met jullie deel... Dat deze periode nu nét die springplank tot innovatie kan zijn. Alle evidenties blijken immers plots niet meer zo evident. Deze en wie weet de komende periode dwingt ons om heel nauwgezet en kritisch naar het schoolconcept in al zijn facetten te kijken. Een zestal jaar gelden botste ik als per toeval op een online reportage “Found in the forest”. Als onderzoekconcept hebben ze met ganse gemeenschap uitgezocht wat school eigenlijk is. Hoe zou school eruit zien als je de invulboeken, de leerjaren, de testen en de muren weghaalt? www.foundintheforest.com Helemaal omvergeblazen toen door de simplistische vraag en aanpak: we maken buiten school met de hele gemeenschap. Dat vraagstuk heeft me nooit meer losgelaten en is nog steeds mijn drijvende kracht in alle innovatietrajecten die ik mee mag begeleiden. Anders kijken Laat ANDERS KIJKEN nu net de eerste stap zijn die nodig is i